Bir Sabahın İçinde Kırılan Şeyler O sabah Kayseri’de hava garip bir şekilde sakindi. Sanki şehir, bir şey olacakmış gibi nefesini tutmuştu. Ben 25 yaşındayım ve çoğu sabah gibi o gün de işe yetişme telaşıyla evden çıkmıştım. Günlük tutmayı severim; bazen yaşadıklarımı değil, yaşarken içimde oluşan çatlakları yazarım. O gün de içimde hafif bir huzursuzluk vardı ama adını koyamamıştım. Arabama bindiğimde radyoda eski bir şarkı çalıyordu. Direksiyonun soğukluğu avuçlarımı rahatsız etmişti. O an fark etmemiştim ama hayat bazen en sıradan anlarda en sert darbeyi hazırlıyormuş. Işık yeşile döndü. Hareket ettim. Ve sonra… bir saniye bile sürmeyen bir çarpışma. O ses hâlâ…
Yorum Bırak